Stanisław Panasewicz

Stanisław Panasewicz.
Stanisław Panasewicz w mundurze.
Dokument o nadaniu honorowego obywatelstwa dystryktu Bolívar w Wenezueli.
Nieśmiertelnik należący do żołnierza.

Stanisław Piotr Panasewicz pseudonim „Sęp”, „Zmierzch”, „Korab”[1], „Mroczkowski Stanisław”, „Michalski Stanisław”[1], (ur. 19 maja 1922 roku w Bydgoszczy, zm. 23 lutego 1999 roku) – podchorąży Armii Krajowej, architekt, uczestnik konspiracyjnej organizacji polityczno-wojskowej Miecz i Pług.

Biogram

Stanisław Panasewicz był synem Kazimierza i Ewy z domu Karpowicz[2]. Ukończył Gimnazjum Humanistyczne w Bydgoszczy. Po zakończonej Kampanii wrześniowej nie powrócił do Bydgoszczy. Na początku listopada 1939 r związał się przysięgą z grupą konspiracyjną, która stała się częścią organizacji działającej przeciw okupantom jako „Miecz i Pług”. Dwudziestego listopada został aresztowany w Toruniu i osadzony w Forcie VII[Potrzebne źródło], dawniej imienia Tadeusza Kościuszki skąd zbiegł w maju 1940 roku[Potrzebne źródło]. Do końca wojny uczestniczył w różnych akcjach zmierzających do wyzwolenia Polski. Między innymi służył w partyzantce, dowodzonej przez „Pawła” (Giedrojć), „Przemysława” oraz jednostce, dowodzonej przez „Pilota” (Hejnowskiego) w Sulejówku[Potrzebne źródło]. W oddziale dowodzonym przez tego ostatniego przeszedł do Armii Krajowej. Został zaprzysiężony przez „Lombard” we wrześniu 1943 r.[Potrzebne źródło]

Po aresztowaniu i ucieczce został przydzielony do „Poboga” (rotmistrza Karola Wickenhagena[3]) i służył pod jego dowództwem w 1 pułku Szwoleżerów im. Józefa Piłsudskiego do końca akcji „Burza” jako dowódca plutonu karabinów maszynowych[4][5]. Dosłużył się stopnia wachmistrza podchorążego[5]. Był przedstawiony (o czym go poinformował płk Wojciech Borzobohaty i mjr Marian Janikowski „Kmicic”) do Krzyża Walecznych.

Po zakończeniu wojny i prawie jednorocznym pobycie w Polsce przedostał się do 2 Korpusu gen. W. Andersa, gdzie służył w Wydziale Dobrobytu Żołnierza,[Potrzebne źródło] dowodzonym przez ppłk. Antoniego Brochwicz-Lewińskiego. Został przeniesiony z 2 Korpusem do Wielkiej Brytanii i tam służył w dowództwie Western Command (Komenda Zachodnia) pod dowództwem gen. Zygmunta Bohusza-Szyszko.[Potrzebne źródło]

Po przejściu do cywila ukończył architekturę i otrzymał tytuł architekta. W czasie ostatniego roku studiów był prezesem Bratniej Pomocy Studentów Polskich w Londynie.[Potrzebne źródło] Rada Akademicka Szkół Technicznych, powołana dekretem Prezydenta Rzeczpospolitej Polski po egzaminie nadała mu tytuł Inżyniera architekta. Pracował w Arcon Group jako starszy asystent[Potrzebne źródło] (ang. senior architectural assistant). W roku 1953 pełnił funkcję członka Głównej Komisji Wyborczej[6]. W roku 1956 wyemigrował do Wenezueli (obywatelstwo otrzymał w roku 1960[7]), gdzie pracował nad licznymi projektami urbanistycznymi i architektonicznymi[8][9]. Pełnił funkcję szefa planowania dyrekcji technicznej zespołu budynków Centro Simon Bolivar w Caracas[10]. W uznaniu za pracę został mianowany Obywatelem Honorowym stanu Bolívar. Po powstaniu w kraju NSZZ „Solidarność” współorganizował i był Prezesem Solidarności z Wenezueli.[Potrzebne źródło] Wykładał i prowadził prace badawcze na wydziale architektury uniwersytetu Maracaibo w Wenezueli,[Potrzebne źródło] w Londynie na Architectural Association[Potrzebne źródło] i w Polsce na Politechnice Warszawskiej[Potrzebne źródło] i na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie[11]. Odbywał staże naukowe i brał udział w Zjazdach Zawodowych lokalnych i międzynarodowych.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ab Targowski 2001 ↓, s. 227.
  2. Stanisław Panasewicz - sejm-wielki.pl
  3. Ziemianin Karol Wickenhagen, rotmistrz kawalerii, żołnierz AK, który czasie akcji "Burza" był dowódcą szwadronu zwiadowczego w 2 Dywizji Piechoty AK. źródło: wachmistrz Tomasz Wójcik
  4. Targowski 2001 ↓, s. 159.
  5. ab Garliński 1987 ↓, s. 147.
  6. Mianowanie Głównej Komisji Wyborczej. „Dziennik Ustaw RP”. nr 1, s. 8, 1954-01-27. 
  7. Przyznane obywatelstwa. „Gaceta Oficial De La Republica De Venezuela”. nr 656, 15-12-1960 (hiszp.). 
  8. „W Caracas jest kilku znakomitych polskich architektów - Górecki, Zawisza, Panasewicz, Sekunda.”„Przewodnik Katolicki” 21(1964), s. 189-191.
  9. Budrewicz 1969 ↓, s. 25.
  10. Budrewicz 1969 ↓, Piramidy Caracas, s. 41.
  11. Wydział Artystyczny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Uwaga: Domyślnym kluczem sortowania będzie „Panasewicz, Stanisław” i zastąpi on wcześniej wykorzystywany klucz „Stanisław Panasewicz”.

Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej

source: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedysta:Ebabaj/brudnopis/Stanisław_Panasewicz